ما در قاب تصویر سینما و عکس، به «تصویر زنی که تصمیم می‌گیرد» نیاز داریم
معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده؛

ما در قاب تصویر سینما و عکس، به «تصویر زنی که تصمیم می‌گیرد» نیاز داریم

بهروزآذر در پيامي به آيين اختتاميه سومين جشنواره فيلم کوتاه و عکس روستا و عشاير «هزار و يک روايت» نوشت: نگاه دوربين نبايد در قاب‌هاي رمانتيک و زيباي نوستالژيک يا صرفاً در مرارت‌ها و محروميت‌ها متوقف بماند. ما در قاب تصوير سينما و عکس، به «تصوير زني که تصميم مي‌گيرد» نياز داريم؛ زني که مدير صندوق، کارآفرين، پاسدار محيط زيست و انتقال‌دهنده حکمت بومي به نسل فرداست.
شناسه خبر : 79799 تاریخ انتشار : ۳۰ مهر ۱۴۰۵ زمان انتشار : ۲۰:۴۲

به گزارش روابط عمومی ستاد هماهنگی کانون‌های فرهنگی هنری مساجد کشور: آیین اختتامیه سومین جشنواره روستا و عشایر «هزار و یک روایت» عصر پنج‌شنبه ۳۰ مهرماه با حضور «عبدالکریم حسین‌زاده» معاون رئیس‌جمهور در امور توسعه روستایی و عشایری؛ «سید عباس صالحی» وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی  در بجنورد برگزار شد.

 

بر پایه این گزارش: به مناسبت برگزاری آیین اختتامیه این جشنواره دکتر «زهرا بهروزآذر» معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده در راستای حمایت و عرض خداقوت به تمامی دست اندر کاران در برگزاری این رویداد پیامی صادر کرد.

 

متن این پیام به شرح ذیل است:

بسم الله الرحمن الرحیم

هنرمندان گرامی، سینماگران و عکاسان فرهیخته، مسئولان محترم، و شیرزنان و غیورمردان دیار روستا و ایل؛

سلام علیکم و رحمة‌الله.

  بسیار مایه مباهات است که خطه زرخیز، تاریخ‌ساز و پرمهر (خراسان شمالي) ميزبان برگزاري يك رويداد مهم فرهنگي و هنري در قامت يك رويدادملي در عرصه روستا و عشاير است؛ استانی که با افتخار، رتبه نخست سهم جمعیت روستایی کشور را داراست. در شرایطی که میانگین جمعیت روستایی کشور حدود ۳۰ درصد است، در این استان شریف نزدیک به ۴۸ درصد از مردم در روستاها و مناطق عشایری سکونت دارند و چرخ‌های تولید، زیست‌بوم و فرهنگ را به گردش درمی‌آورند. انتخاب این دیار با تنوع بی‌نظیر قومی، فرهنگی و ظرفیت‌های سرشار اقتصادی، انتخابی هوشمندانه، معنادار و ادای احترامی عمیق به جامعه روستایی و عشایری ایران است.

 

عکس و فیلم، فراتر از ثبت لحظه‌ها، نوری است که بر گوشه‌های پنهان حقیقت تابانده می‌شود. دوربین عکاسی، زبان رسای کسانی است که بخش عمده‌ای از بار سنگین اقتصاد و فرهنگ کشور را بر دوش می‌کشند، اما نام و تصویرشان کمتر در متن روایت‌های رسمی قرار گرفته است. 

 

امروز در سراسر ایران، قریب به ۱۱ میلیون زن روستایی و عشایر زندگی می‌کنند؛ زنانی که در تمامی حلقه‌های زنجیره ارزش از زراعت و باغداری گرفته تا دامداری، پرورش کرم ابریشم و نوغان‌داری، زنبورداری، فرآوری محصولات غذایی، و خلق شاهکارهای صنایع دستی—نقش‌آفرینی می‌کنند. با این حال، حقیقت انکارناپذیر این است که سهم و ارزش کار این زنان هنوز در شاخص‌های رسمی و حساب‌های ملی اقتصادی دیده نمی‌شود و بخش عمده‌ای از تلاش شبانه‌روزی آنان در سایه «کار خانگی و مراقبتیِ ثبت‌نشده» باقی مانده است.

 

جهان امروز به این حقیقت پی برده است؛ نام‌گذاری سال ۲۰۲۶ از سوی سازمان ملل متحد به عنوان «سال بین‌المللی زن کشاورز» و «سال بین‌المللی مراتع و دامداران»، گواهی روشن بر این مدعاست. برآوردهای بین‌المللی نشان می‌دهد که اگر دسترسی زنان به منابع، نهاده‌ها، فناوری و آموزش برابر باشد و شکاف بهره‌وری و درآمد پر شود، تولید ناخالص جهان یک درصد افزایش یافته و ده‌ها میلیون انسان از گرداب ناامنی غذایی نجات می‌یابند. بنابراین، توان‌افزایی زن روستایی و عشایری «هزینه» نیست؛ سودآورترین «سرمایه‌گذاری راهبردی» برای امنیت غذایی و تاب‌آوری سرزمینی ماست.

 

باور ما در معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری و بر اساس تکالیف برنامه هفتم توسعه، یک تحول اساسی در نگرش است: *ما باید از رویکرد «برای زنان» به رویکرد «با زنان» گذر کنیم.

 

زن روستایی و عشایری محتاج ترحم یا تصمیم‌گیری‌های پشت درهای بسته نیست؛ او صاحب سرمایه، اندیشه و شریک اصلی توسعه است. مسئله را باید از خود او پرسید، راه‌حل را با او طراحی کرد و با دست خود او به اجرا رساند. 

 

در همین راستا، فعالیت بیش از ۴۵۰۰ صندوق اعتبارات خرد زنان روستایی و عشایری در کشور، تنها یک ابزار تأمین مالی نیست؛ بلکه مدرسه‌ای برای خودباوری، همیاری و مدیریت جمعی زنان است. هدف ما در دولت، فراهم کردن فرصت‌های برابر، پیوند دادن دسترنج این زنان با بازارهای پایدار و اقتصاد دیجیتال، آموزش فروش آنلاین، گسترش پوشش بیمه‌های اجتماعی و تکمیل زنجیره ارزش است تا به تعبیر روشن‌تر: فاصله میان توانایی یک زن و فرصت استفاده از آن توانایی به حداقل برسد. ما نمی‌خواهیم ماندن در روستا یک اجبار باشد؛ بلکه می‌کوشیم روستا آن‌چنان زنده، پرامید و برخوردار از امکانات باشد که «ماندن»، انتخابی آگاهانه و افتخارآمیز گردد.

 

و اینجاست که رسالت هنر متعهد جلوه‌گر می‌شود.  نگاه دوربین نباید در قاب‌های رمانتیک و زیبای نوستالژیک یا صرفاً در مرارت‌ها و محرومیت‌ها متوقف بماند. ما در قاب تصویر سینما و عکس، به «تصویر زنی که تصمیم می‌گیرد» نیاز داریم؛ زنی که مدیر صندوق، کارآفرین، پاسدار محیط زیست و انتقال‌دهنده حکمت بومی به نسل فرداست.

 

از همین منظر، معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری با افتخار از فیلم مستند کوتاه منتخب این جشنواره که راوی صادق و عزتمند زیست، پایداری و اراده استوار یک بانوی عشایر است حمایت نموده است. این حمایت، نمادی از تعهد دولت به بازنمایی چهره واقعی و باعزت زنانی است که مشعل حیات و هویت این مرز و بوم را روشن نگه داشته‌اند.

 

در پایان، صمیمانه‌ترین سپاس‌ها و قدردانی‌های خود را به شما هنرمندان گرامی، داوران ارجمند، فیلم‌سازان، عکاسان و مدیران پرتلاش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنین  استان خراسان شمالی تقدیم می‌دارم و سر تعظیم و ارادت در برابر یکایک مادران و دختران غیور روستایی و عشایر این سرزمین فرود می‌آورم امیدوارم این جشنواره، آغازی باشد برای آنکه از «شناخت هنرمندانه» به «اقدام مؤثر سیاستی» برسیم و هیچ استعدادی در هیچ گوشه‌ای از این جغرافیای پرگهر، جا نماند.

 

توفیق همگان را از درگاه پروردگار مهربان مسألت دارم.

زهرا بهروزآذر 
معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده