مرور وصیت‌نامه عضو فرهیخته کانون باقرالعلوم (ع) شهرک زیباشهر شیراز
مرور وصيت‌نامه عضو فرهيخته کانون باقرالعلوم (ع) شهرک زيباشهر شيراز
انتشار به مناسبت طرح ملی «سه‌شنبه‌های تکریم شهدایی»؛

مرور وصیت‌نامه عضو فرهیخته کانون باقرالعلوم (ع) شهرک زیباشهر شیراز

همزمان با سه‌شنبه‌هاي تکريم شهدايي؛وصيت‌نامه شهيد «عباس عرفاني‌فر» عضو فرهيخته کانون «باقرالعلوم(ع)» مسجد امام محمد باقر(ع) شهرک زيباشهر شيراز که در جنگ رمضان به شهادت رسيد را مرور مي‌کنيم.
شناسه خبر : 75028 تاریخ انتشار : ۱۹ خرداد ۱۴۰۵ زمان انتشار : ۱۱:۰۴

به گزارش روابط عمومی ستاد هماهنگی کانون‌های فرهنگی‌هنری مساجد استان فارس، شهید «عباس عرفانی‌فر»، استاد دانشگاه و پژوهشگر در حوزه قرآنی و دینی دغدغه مسجد در تراز انقلاب را داشت. وی فردی خستگی‌ناپذیر در راه تربیت نسل امروز در مسجد بود که موشک‌های آمریکایی‌صهیونی به درجه رفیع شهادت رساندند.


متن وصیت‌نامه شهید «عباس عرفانی‌فر» عضو فرهیخته کانون «باقرالعلوم(ع)» مسجد امام محمد باقر(ع) شهرک زیباشهر شیراز که در اختیار این روابط عمومی قرار گرفته است، با آرزوی عنایت و گوشه‌چشمی از این شهید به شرح ذیل تقدیم مخاطبان می‌شود: 


انا لله و انا الیه راجعون


با تمام اختیار و اندیشه آزاد برگرفته از تربیت خانوادگی‌ام و پذیرش اندیشه نمایندگان دین در دنیای امروز، شهادت می‌دهم بر وحدانیت خداوند تبارک و تعالی و رسالت نبی الهی اسلام حضرت محمد(ص)، این زیباترین خلقت خالق هستی و ولایت امامت حضرات معصومین(ع) از گوهر ناب عالم آفرینش حضرت فاطمه زهرا(س) و دردانه خلقت حضرت علی ابن ابیطالب(ع) گرفته تا آخرین ذخیره الهی جهت اقامه آن‌چه خدای تبارک و تعالی مخلوقات را در مراتب و مراحل آفرینش به منصه ظهور رساند.


شهادت می‌دهم به حقیقت مرگ که چیزی جز حیات جاودان نیست وتمام مراتبی که یک نفس در سیر الی‌الله طی خواهد نمود، از برزخ گرفته تا رستاخیز و جهنم و بهشت و منازل و مراتب آن که چیزی جز رحمت واسعه الهی بر خلق نیست.
شهادت می‌دهم به سیر نزولی آفرینش از عرش، کرسی، لوح، قلم تا ملائکه‌الله و انسانی که در مقام خلیفه الهی علت آفرینش و منشأ تحولات سیر صعودی است. 
شهادت می‌دهم بر آن‌چه خداوند در قرآن برای آن ایمان طلب نموده است از الله، رب، رحمان، رسول الله، نبی الله، ملائکه الله، کتاب، آخرت و آیات الهی وآن‌چه نزول یافته بر نبی الهی اسلام و سایر انبیاء الهی.


اکنون که این وصیت نامه را می‌نویسم زمانی است که در عالم خواب، زمان مرگم را با نوازشی دلنواز به من خبر دادند. با وجود بر این خبر در دلم هیچ دلهره‌ای نمی‌بینم، چراکه در این دنیا به مانند یک سرباز در راستای انجام اوامر ولایت الهی فقیه که گوشش رابه لبان حضرت دوست و زیبای حجازی می‌دانم، خدمت کرده‌ام و به رحمت الهی و عنایت ائمه اطهار (ع) ایمان دارم.


با امید به رحمت الهی و عنایت ائمه اطهار (ع) و دعای شما عزیزان، با آرامشی وصف ناپذیر از دنیای زیبای شما عزیزان خداحافظی می‌کنم که انشاء الله در دیار باقی در محضر دوستان شهیدم بتوانم آرامش یابم، اگر در این مسیر از لطف الهی حادثه‌ای که همه حق است رخ دهد، هر چند رحمت و لطف خداوند برطرف خواهد ساخت، اما به امر الهی با تمام جان پذیرا هستم.


از همه عزیزانم تقاضای بخشش و طلب دعای خیر دارم و اگر در این دنیا بر گردن کسی حقی دارم با تمام وجود بخشیدم، امیدوارم در دنیای امروز که طلیعه ظهور دوران خوشبختی بشر از انقلاب اسلامی دمیده است، شما بتوانید از این نسیم زیبای صبحگاهی بهره ببرید و افسون‌های دیوصفتان شما را از راه ولایت و امامت دور نسازد و جلوه‌های دنیا شما را از حق و حقیقت، که یافتن آن همواره با سعی و تلاش صورت می‌گیرد، غافل نگرداند و سعی کنید که خودتان را در معرض نسیم زیبای مهدویت، که از انقلاب اسلامی و اندیشه‌های ناب امامین انقلاب می‌دمد، قرار دهید. همواره برایتان دعا می‌کردم و اگر خداوند توفیق دهد در دنیای باقی بر این کار مداومت خواهم داشت.


امیدوارم که اگر آن خورشید تابان حجاز را دیدید با گذر خاطره‌ای در ذهنتان از ناچیزی، چون من یاد کنید تا تمام حیات و مماتم با عطر خداوندگاری معطر گردد. او که همواره نتوانستم خودم را از اصحاب و یاران و حتی دوستدارانش بخوانم، بلکه آرزوی دور و درازم این بود که گرد و خاکی باشم که از قدم‌های مبارکش برمی‌خیزد و یا در طوفانی که از حضور او در عالم به پای می‌‌شود، خاشاکی باشم که هرچند هزاران دل با او فاصله دارم، اما بر گرد وجود او بچرخم و از این چرخش حیات یابم. خداوندا، هر کجا هست سلامت بدارش و جهان را مهیای قدوم مبارک آن بگردان تا به رحمت تو بشریت را از غربت نجات دهد و طعم زیبای عبودیت را بر آنها بچشاند. 


امیدوارم که بعد از من، فرزندانم مخصوصاً نوه‌هایم و نور چشمم و روشنی قلبم، آقا حامی، که از ظرافت و دقت و هوش سرشاری برخوردار است در مسیر ایشان رخت سربازی بر تن کنند و همواره در همه کارهایشان با ذکر نام او کار دنیایشان را انجام دهند و با روحیه گشاده از او استقبال کنند.


تقاضا دارم در پایین پای مشهدی درویش پدر بزرگوار شهید عباس کافوری دفن گردم که شاید در سرکشی‌های عباس بر پدرش نسیمی از نگاه شهید به من برسد. 


«عباس عرفانی‌فر»

تاریخ نگارش وصیت‌نامه: ۲۵ رمضان سال ۱۴۴۴ مصادف با ۲۷ فروردین سال ۱۴۰۲


تاریخ و محل شهادت: در پی حمله هوایی آمریکایی‌صهیونیستی شب جمعه ۱۵ رمضان ۱۴۴۷ همزمان با ولادت امام حسن مجتبی(ع) مصادف با ۱۴ اسفند سال ۱۴۰۴ در شهرک زیباشهر، شهر شیراز


محل دفن شهید: گلزار شهدای روستای هارم، ۶ کیلومتری جاده فسا- داراب، استان فارس در پایین پای پدر شهید بزرگوار «عباس کافوری» (براساس وصیت‌نامه شهید)